Vostede está aquí

A nosa traxectoria

Talía Teatro é unha compañía creada en 1988 cun selo propio e orixinal. Os nosos espectáculos son unha marca con denominación de orixe que definen un estilo e unha forma de facer teatro.

Hoxe, témonos consolidado como unha das compañías galegas de con máis capacidade de produción e distribución.

Desde os nosos inicios, perseguimos a dignificación do teatro e das artes escénicas como transmisores dos valores culturais do país.

Ao longo da nosa traxectoria realizamos as seguintes montaxes:

  • 1988, O Rei aborrecido, de Xesús Pisón.
  • 1989, Aquí non paga ninguén, de Dario Fo.
  • 1990, O crime de Aldea Vella, de Bernardo Santareno.
  • 1991, Gaivotas subterráneas, de Alfonso Vallejo.
  • 1993, Ai, Carmela, de José Sanchis Sinisterra.
  • 1994  T. W. C. , Colectiva.
  • 1994, Fando e Lis, de Fernando Arrabal.
  • 1995, Rezagados, de Ernesto Caballero.
  • 1996, A secreta oscenidade de cada día, de Marco Antonio de la Parra.
  • 1996, Pedro e o capitán<, de Mario Benedetti .
  • 1997, Retén, de Ernesto Caballero.
  • 1998, Marsal Marsal, de José Sanchis Sinisterra.
  • 2000, Soños dun Seductor, de Woody Allen
  • 2000, Menos Lobos, de Artur Trillo.
  • 2001, Dakota, de Jordi Galcerán.
  • 2001, Supermáis, de J.M. Benet i Jornet.
  • 2002, Xustiza Infinita, de Cándido Pazó.
  • 2003, Bicos con lingua, de VV.AA.
  • 2003, Eu así non xogo, de Artur Trillo
  • 2004, Moliére Final, de Roberto Salgueiro
  • 2004, A paz do Crepúsculo, de Itziar Pascual
  • 2005, Mundos contados, de Paula Carballeira
  • 2006, Esperando a Godot, de Samuel Becket
  • 2006, O merlo Branco, de Cándido Pazó
  • 2007, Quero ser grande, de VV.AA.
  • 2008, E ti , quen vés sendo?, de Cándido Pazó.
  • 2008, Valentino Rufi ni e Âkil Pillabán de viaxe a Milán (e van sen un can), de Roberto Salgueiro.
  • 2009, Palabras encadeadas, de Jordi Galcerán.
  • 2010, Volpone, de Ben Jonson.
  • 2010, Carta urxente para Máximo Toxo, de Diego Rey.
  • 2011, Pelos na lingua, de VV.AA.
  • 2012, Pequena, de Paula Carballeira.
  • 2012, O método Grönholm, de Jordi Galcerán.
  • 2013, Gaivotas subterráneas, de Alfonso Vallejo (en coprodución con RTA e Voz Audiovisual).
  • 2013, XANGO, a moi extraordinaria historia do home que foi engulido por unha máquina, de Diego Rey.
  • 2014, Sopa de Sapo, de Artur Trillo.
  • 2014, Demolición, de Cándido Pazó.
  • 2015, Rosa Caramelo e outras historias, de Adela Turín
  • 2016, Foucellas, de Cándido Pazó
  • 2017, Ubú Rei, de Alfred Jarry
  • 2017, Os mortos daquel verán, Carlos Casares
O noso traballo ten sido merecedor de varios premios:
  • Mellor escenografía, María Casares 2016: Dani Trillo por Foucellas.
  • Mellor texto teatral en galego, Premio Max 2012: Avelino González, María Ordóñez, Artur Trillo e Séchu Sende por Pelos na lingua.
  • Mellor texto teatral en galego, María Casares 2012: Avelino González, María Ordóñez, Artur Trillo e Séchu Sende por Pelos na lingua.
  • Mellor actriz secundaria. María Casares 2011: Marta Ríos por Volpone.
  • Premio Nordés das Artes.
  • Premio FETEGA 2011 á mellor actriz a María Ordóñez, por Pelos na lingua.
  • Mellor actor protagonista. María Casares 2010: Toño Casais por Palabras encadeadas.
  • Mellor dirección. María Casares 2010: Artur Trillo por Palabras encadeadas.
  • Mellor actor secundario. María Casares 2008: Artur Trillo por E ti, quen vés sendo?.
  • Premio FETEGA 2007 ao Mellor actor a Toño Casais por Esperando a Godot.
  • Mellor actor protagonista. María Casares 2004: Artur Trillo por Bicos con lingua.
  • Mellor Texto orixinal. María Casares 2004: Bicos con lingua.